
ระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่าน ... ไม่ได้สนใจจะขยับปรับ blog ... ความขี้เกียจยังมีอิทธิพลสูงลิบ ในหัวสมองทั้งสองซีก ... อย่าถามว่าแล้วทำไมไม่เอามันออกไป ก็เวลานี้มันออกไปบางส่วนแล้วยังไงล่ะครับ ไม่อย่างนั้น คุณคงไม่ได้เห็น blog ใหม่นี้ :P
จริงๆ คงต้องบอกว่า สต๊อกรูปของผมมีอีกหลายร้อย ... ที่ใช้ได้สักสิบผมก็ดีใจโขแล้ว ซึ่งความเป็นจริง มันมีแค่สี่ห้ารูป จากสี่ห้าร้อย T_T ผมว่ามันน่าดีใจนะ แทนที่จะเสียใจ เพราะอย่างเลวร้ายที่สุด มันก็มีภาพที่ยังใช้ได้อยู่บ้าง ไม่ใช่กลวงไปทั้งหมด ... ( ชีวิตผมกลวงตลอดอยู่แล้วนี่ .... )
ทริปล่าสุดของผมไม่มีครับ แต่ทริปต่อไปน่ะมีแน่ แต่ว่าที่ไหนเมื่อไหร่ ยังไม่ได้กำหนด :P ... คิดเอาไว้ว่าอยากไปปักเต็นท์แถวๆ น้ำตกที่ไหนสักแห่ง อาจจะเป็นที่ป่าละอู หรือว่าจะไปนอนดูหมอกที่แก่งกระจาน ;P
ชีวิตที่ผูกพันกับสายน้ำ ... ไปที่ไหน ก็ไม่พ้นน้ำแหละครับ ลูกคนแรกยังชื่อต้นน้ำเลย ... เอิ้ก ๆ อ้อ ... เห็นรุ่งบอกว่ามีแนวโน้มยายจะได้หลานคนที่สอง ... อะคริๆ ออกอาการมาหลายวันแล้ว นี่คนที่สองขอเป็นแม่หญิงท่าจะดี ขืนเป็นพ่อจาย สงสัยได้จับลิงสองตัวแน่ๆ T_T แค่ไอ้ลิงน้อยตัวเดียวนี้ก็จับไม่ค่อยจะทันแล้ว T_T ...
---------------------------------
อีกข่าว ... พ่อผมเสียเมื่อวันที่ 26 มิ.ย. 50 ที่ผ่านมา ... ด้วยโรคมะเร็งปอด คนที่สูบบุหรี่มาตั้งแต่เด็กอย่างพ่อ บอกว่ามีความเสี่ยงกับโรคมะเร็งคงน้อยเกินไป ... ต้องบอกว่า พ่อผูกสัญญากับมะเร็งน่าจะถูกต้องกว่า ... พ่อไม่ชอบหาหมอ เจ็บเท่าไหร่ก็ไม่หาหมอ ยกเว้นในครั้งล่าสุดและเป็นครั้งสุดท้าย ที่จะต้องหิ้วพ่อส่งโรงพยาบาล หิ้วน่ะครับ ถูกต้องที่สุดแล้ว เพราะพ่อเดินไม่ไหว ... ผลการตรวจ บ่งบอกว่าพ่อเป็นมะเร็งปอดขนาด 5x7 ซม. อย่าบอกว่ามันใหญ่ ... เพราะมันใหญ่มาก ... น่าแปลกใจเล็กน้อยตรงที่พ่อเลิกบุหรี่มา 16 ปีแล้ว แต่อาการมะเร็งนี้น่าจะเริ่มเป็นมาตั้งแต่ช่วงนั้น แต่เมื่อพ่อไม่เคยไปหาหมอ ... เซลล์มะเร็งจึงจัดงานเฉลิมฉลองแห่งการมีชีวิตของมันในปอดของพ่อ ...
... งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกเรา ... เซลล์มะเร็งก็เช่นกัน ... และมันลาเวทีไปพร้อมๆ กันกับพ่อ ...
มีเพื่อนมีญาติ หรือมีคนรู้จัก ... บอกกล่าวเล่าเรื่องของพ่อผมไปอีกหนึ่งเคสนะครับ ... หากเรื่องนี้จะช่วยคนให้เลิกบุหรี่ได้สักคน ผมคิดว่าพ่อน่าจะดีใจ ... และคงภูมิใจว่าการตายของท่านไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว ...
.... รักพ่อนะครับ ....