| |
 "เมื่อไหร่จะแปะรูปสักทีล่ะ"
เจ้าพจน์อาฮุยถามในขณะที่ผมกำลังคีบเตี๋ยวส์ใส่ปาก ซึ่งวันนั้นก็นัดกับหลายๆ คนไปกินเตี๋ยวส์กันใกล้ๆ ที่ทำงานของผม ซึ่งจะนัดกันเป็นประจำ ในบางวันบางเวลาที่ว่างและพอจะ "หนี" เจ้านายมา "แรด" กับเจ้าพวกนี้ได้ ...
ผมเหลือบตามองเจ้าของคำถามพลางคิดถึงกระทู้ "โอนลี่วันพิค" ที่มาถึงตอนที่ 5 และหลังจากนั้นมันก็เหมือนหมดสภาพทางเพศหรืออาจ "เป็นหมัน" ไม่มีทายาทกระทู้รุ่นที่ 6 สืบต่อ ไร้ซึ่งเงื่อนไขใดหรือเหตุผลอะไรที่จะตอบมันได้ นอกจาก "ไม่ว่างว่ะ งานเยอะ เรียนด้วยสอบด้วย หาอารมณ์เขียนไม่ได้ " ผมว่าฟังเข้าทีนะ สำหรับคนที่ไม่มีรูปที่พอจะได้เรื่องได้ราวมาโพสต์ พร้อมทั้งคำบรรยายโม้สะบั้นหั่นแหลกและไม่ 'เทืองอย่างที่ "วุ้นวิลลี่ (ไส้ไหล) ณ ฮ่องกง" มันปรามาสพร้อมทั้งเงยหน้าหัวเราะงอหายที่หลอกด่าผมได้ ... เอาเถอะ เห็นแก่ลูกเล็กๆ ทั้งสองคนของมัน เด็กๆ คงอยากมีพ่อไว้ดูเล่นต่างหน้ายามโต ... คราวนี้ยกให้ กลับมาเมืองไทยเมื่อไหร่คงได้ชำระกันหลายกลม ( หมายเหตุ : ไส้ไหล เป็นชื่อกลาง นัยว่ามันคงอยู่ฮ่องนานเกินไปจนติดเชื้อของนักล่าอาณานิคม เจ้านายเดิมของเกาะ ก่อนจะกลับสู่อ้อมอกแผ่นดินแม่ )
หลังจากที่ภาระหนักค่อยๆ หมดไปทีละอย่างสองอย่าง "เวลา" ที่ผมโหยหามานานนับเดือน ก็มานั่งอยู่ตรงหน้า พร้อมทั้งอนุญาตให้หยิบจับลูบคลำและนำมันไปใช้ได้อย่างที่ใจต้องการ ผมรู้สึกว่า ควรจะเอาไอ้ "เวลา" ไปชำระเสียบ้างก็น่าจะดี เคยคิดเหมือนกันว่าทำไมเจ้าตัวเวลานี่มันถึงได้หายากหาเย็นนัก มีแต่คนก่นด่าว่าชีวิตของตัวเองน่าจะมีเวลามากกว่า 24 ชม. ต่อหนึ่งวัน แต่สำหรับผม 24 ชม. มันมากไป กิน ขี้ pee นอน ไม่จำเป็นต้องใช้ถึง 24 ชม. หรอก 24 นาทีก็มากเกินไปแล้ว ...
กลางเดือนมกราคม
ผมมีโอกาสเดินทางไปเพชรบุรีกับเพื่อนๆ หลีกหลบความวุ่นวายของสังคมเมืองออกไปปะทะสายลมของชนบท สูดหายใจเข้าเต็มปอดเหี่ยวๆ แหกปากตะโกนก้องใส่ทุ่งนาอย่างเมามัน ถึงจะไม่ได้อยู่ในปัจจัย 4 แห่งการดำรงชีวิตของมนุษย์ แต่การท่องเที่ยวก็ซึมซับเข้าไปในสายเลือดของผมเกินกว่าจะเยียวยาได้อีกต่อไป ... ช่างหัวมัน เมื่อไหร่การท่องเที่ยวในเลือดผมเกิดเป็นพิษขึ้นมา ผมจะเลี้ยงกระเพาะปลาตอนสองทุ่ม ... ชัวร์ ... เบิ้ลได้ไม่จำกัด ...
ผมมองเห็นมุมภาพนี้ตอนที่เดินทางมาแจมกับสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย เวลานั้นผมมีภาระที่ต้องกลับไปกราบเท้าแม่ที่เคารพพร้อมลูกสะใภ้ที่แสนดี ดีจนบางครั้งผมเองก็สับสนว่าระหว่างผมกับเมีย ใครกันแน่ที่เป็นลูกแม่ ... เพราะรู้สึกเค้าจะดูแลลูกสะใภ้ดีเกินหน้าเกินตาลูกชายคนนี้เกินเหตุ 8-) ... อย่าเพิ่งเซ็ง ... ชีวิตการอ่านของคุณเพิ่งแค่เริ่มต้น ... นี่แค่ "โอนลี่วันพิค 6" เท่านั้น ......
.... ผมรักคนอ่านว่ะ ... สาบาน ....
อย่าแปลกใจถ้าผมจะลากคุณออกทะเล ผมโตมากับทะเล ถึงไม่ได้ไปแช่อยู่กับมันตลอด 24 ชม. ( 24 ชม. อีกแล้ว) แต่ผมก็รู้จักและคุ้นเคยกับทะเลพอสมควร ... ผมเกลียดทะเล ....
"แม่ม ... เหงาโคด ๆ"
ถึงไหนแล้ว ... อ้อ ... โอเค ... ผมเห็นมุมภาพนี้หลังจากที่ไปแจมกับสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทยก่อนจะกลับบ้านพาเมียไปอ้อนแม่ที่ปราณบุรี แต่ทว่าในเวลานั้นสภาพแสงไม่อำนวยให้ผมตั้งกล้อง พระอาทิตย์ตกไปแล้ว แสงน้อย และท้องฟ้าก็ขาดสีสัน อย่างที่ใจผมต้องการ อย่าลืมว่าผมใช้ฟิล์ม แถมเป็น Velvia 50 ... มุมภาพนี้จึงติดหนี้ที่ต้องสะสางกันข้ามอาทิตย์ต่อมา ... แล้วเวลาก็ดำเนินไปตามเส้นทางของมัน ...
... 1 สัปดาห์ผ่านไป ...
คราวนี้ผมกลับมาเพชรบุรีกับเพื่อนอีกกลุ่มใหญ่ จะแวะที่ไหนบ้างก็ช่างเหอะ มันหลายอยู่ ขืนมานั่งบอกว่าไปไหนกันมั่ง กระทู้นี้คงอ่านกันสามวัน แถมเขียนอีกสองเดือน ... คงมีบางคนที่สนใจใคร่ขว้างระเบิดใส่กระทู้นี้มั่งไม่มากก็น้อย ...
สิ่งแรกที่ผมทำหลังจากเดินขึ้นมาถึงหอดูดาว ก็คือการประกบเลนส์ตัวเก่ง vivitar 19-35 เข้ากับบอดี้เน่าๆ แต่แสนดี EOS 50 ทาสผู้ซื่อสัตย์ แล้วยืนนิ่งๆ มองไปที่หอดูดาว (ชื่อจริงว่ากระไร ใครทราบวานบอก) พร้อมทั้งจินตนาการไปว่าหากไปยืนอยู่ในตำแหน่งต่างๆ แล้วภาพตรงหน้าจะเป็นลักษณะใด เหตุที่ผมทำแบบนี้ นัยว่าจะทำให้ชีวิตมันมีจินตนาการมากขึ้นแล้ว มันยังทำให้เราประหยัดเวลาในการเดินหามุมกล้องไปได้อีกโข หลังจากตกลงปลงใจแล้วก็หยิบขาตั้งมารับน้ำหนักของอ๊อด 50 แล้วกางราบเกือบติดพื้น เอนตัวมองและจัดองค์ประกอบภาพให้ได้อย่างที่ต้องการ บิดซูมไปที่ 19 มม. ซึ่งเต็มที่ของมันแล้ว ... จัดภาพให้มีการถ่วงน้ำหนักกันระหว่างโครงสร้างของหอฯ กับท้องฟ้า การวางเส้นโค้งของหอ เส้นตรงของไม้ระแนง ( ไม่แน่ใจว่าผมเรียกถูกหรือไม่นะ สำหรับไม้ซี่ ๆ ด้านบนของภาพ) และวงกลมของเสาดังภาพ ... ผมเลือกที่จะถ่ายภาพในช่วงเวลาเย็นๆ เพราะต้องการแสงสีเหลือง พร้อมกับท้องฟ้าสีฟ้า ไม่ว่าจะถ่ายอะไร หากไม่เป็นการวุ่นวายนัก ผมจะไปตอนช่วงเช้าหรือเย็นเท่านั้น ส่วนตอนเที่ยง นอนอืดอยู่บ้านน่าจะเป็นความคิดที่สุดยอดกว่า ...
เนื่องจากสภาพแสงใกล้เคียงกันในแต่ละส่วนของภาพ ผมจึงเลือกระบบวัดแสงแบบเฉลี่ย แต่ประทานโทษ ลืมดูที่ปุ่ม dial ว่าตั้งอะไรเอาไว้ ปกติผมจะตั้งไว้แบบ patial แต่มาคราวนี้ใจคิดว่าจะใช้เฉลี่ย แต่ดันไม่ได้ปรับไปที่เฉลี่ย ภาพก็เลยออกมาจะติด over ไปนิดหน่อยเนื่องจากว่า จุดวัดแสง partial มันไปทาบอยู่ในส่วนมืดคือไม้ระแนงเข้าพอดี ... พอชะโงกหน้าไปดู อ้าว ... เวง .... กดไปแล้ว แต่ก็เอาเหอะ ของมันพลาดกันได้แต่ก็ไม่น่าตายน้ำตื้นเยี่ยงนี้ ... หลังจากที่ปรับไปเป็นเฉลี่ย ก็จัดการวัดแสงแล้วบวก over ไปอีก 1 stop เพราะทั้งภาพเป็นโทนสว่างและหอดูดาวก็ออกจะสีขาว ช็อตนี้ถ่ายคร่อมมาสองภาพ รวมกับอันแรกเป็นสามเฟรม ... 30 บาท อยู่ข้างหลังไปแล้ว ... จริงๆ แล้วลักษณะภาพแบบนี้วัดแสง partial ก็ได้เหมือนกันโดยวัดไปที่ส่วนสว่างของหอดูดาวแล้วปรับ over เพิ่มสัก 1.5 stop ก็ให้ผลที่ใกล้เคียงกัน แต่ทั้งนี้ต้องแล้วแต่กล้องของแต่ละท่านด้วย เข้าใจมันให้ดี แล้วใช้มัน ...
... ภาพนี้หากมีเวทย์มนต์เสกได้ดั่งใจปรารถนา ... ใคร่ขอให้เมฆาสลายไป ...
น้ำเน่าไปนิด ... แต่คิดเองว่าหากท้องฟ้าไม่มีเมฆ เป็นลักษณะท้องฟ้าเข้มราบเรียบน่าจะได้ฟิลด์พอสมควร ... หลังสแกนภาพจาก flatbed ตัวเก่ง (แต่ก็เน่า) ก็นำมากระทำชำเราต่อใน ps โดยปรับเพิ่ม sat , contrast , sharpen ... ลบฝุ่นบางจุดแต่ก็ยังหลงเหลืออยู่ ... ในโลกนี้มีหญิงที่ไร้ซึ่งขี้แมงวันอยู่ด้วยหรือ ?
ความจริงรูปนี้เกือบจะถูกเก็บเอาไว้ในที่ ๆ มันไม่ควรจะอยู่ แต่หลังจากที่หนอนท้วมส์ได้สบตากับความโค้งมน ....
" รูปนี้พอได้พี่ ใช้ได้ ๆ" .....
wording นี้เป็นส่วนหนึ่งของการหยิบเอามันออกมาจากซองสไลด์ขาวขุ่นของ iq lab ลากเอาไปสแกนและนำไปแปะไว้ในเว็ปแห่งหนึ่ง ... หนี้เตี๋ยวส์ได้ชำระแก่มันเป็นที่เรียบร้อย ... หากไม่มีมัน ความโค้งมนนี้คงลงไปอยู่ในกล่องเก็บฟิล์ม ... ในความเห็นผม มันพอดูได้ แต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไรมากนัก ... แต่อีกหลายคนในอีกหลายที่ ไม่คิดอย่างผม ...
... เที่ยงของวันหนึ่ง ....
"เมื่อไหร่แปะรูปซะทีล่ะ ? "
"รูปไรวะ ?"
"ก็โอนลี่วันพิคไง"
"ไม่มีรูปที่ได้เรื่องได้ราวเลยว่ะ หารูปทำยายาก พักนี้ก็ไม่ค่อยมีอารมณ์จะเขียนด้วย"
"ไอ้รูปที่ sig ไง"
"รูปไหนวะ ?"
"รูปที่ไปเพชรบุรีน่ะ "
"อ๋อ ... เออๆ จริงแฮะ ... พอได้ๆ เดี๋ยวหาจังหวะว่างๆ ก่อนแล้วค่อยเขียน"
................. นอกจากเจ้าท้วมส์ ก็มีเจ้ากอลฯ ... ไม่งั้น .... "โอนฯ" คงยืดไปอีกสามชาติ ....................
//หนอน ...... แด่ผองเพื่อนด้วยมิตรภาพ .... Friends & Fun .... 8-)
ปล. ทั้งภาพและความในทู้นี้น้อมรับคำแนะนำอย่างสร้างสรรนะคร้าบบ ... ก่อนเปิดกรุณาอ่านฉลาก --> http://www.pantip.com/cafe/camera/topic/O3543548/O3543548.html
ดื๊บๆ ไปชงกาแฟก่อง ... อาจรวบยอดตอบทีเดียว หรือไม่ก็เบี้ยวไปเลยนะครับ .... 8-)
| | |
|
|
